Η_Πρόσληψη_της_Διαπολιτισμικής_Προσέγγισης.pdf

Please download to get full document.

View again

of 20
14 views
PDF
All materials on our website are shared by users. If you have any questions about copyright issues, please report us to resolve them. We are always happy to assist you.
Document Description
Μιχάλης Δαμανάκης Η Πρόσληψη της Διαπολιτισμικής Προσέγγισης στην Ελλάδα Εισαγωγή Η παρούσα εργασία αποτελεί συνέχεια και επέκταση παλαιοτέρων εργασιών μου και ιδιαίτερα της εισήγησής μου στο Ζ’ Διεθνές Συνέδριο της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελ- λάδας, το Νοέμβριο του 1995 στο Ρέθυμνο. Στα πλαίσια αυτής της εισήγησης που έφερε τον τίτλο «Διαπολιτισμική Αγωγή και Εκπαί- δευση στην Ελλάδα» προσπάθησα να κάνω ένα είδος καταγραφής και αποτίμησης των μέ- χρι τότε εξελίξ
Document Share
Document Tags
Document Transcript
   1 Μιχάλης   Δαμανάκης   Η   Πρόσληψη   της   Διαπολιτισμικής   Προσέγγισης   στην   Ελλάδα   Εισαγωγή   Η   παρούσα   εργασία   αποτελεί   συνέχεια   και   επέκταση   παλαιοτέρων   εργασιών   μου   και   ιδιαίτερα   της   εισήγησής   μου   στο   Ζ ’ Διεθνές   Συνέδριο   της   Παιδαγωγικής   Εταιρείας   Ελ  - λάδας , το    Νοέμβριο   του  1995 στο   Ρέθυμνο . Στα   πλαίσια   αυτής   της   εισήγησης   που   έφερε   τον   τίτλο  « Διαπολιτισμική   Αγωγή   και   Εκπαί - δευση   στην   Ελλάδα » προσπάθησα    να   κάνω   ένα   είδος   καταγραφής   και   αποτίμησης   των   μέ - χρι   τότε   εξελίξεων  -   στο   θεσμικό  – εκπαιδευτικοπολιτικό   επίπεδο , -   στο   επίπεδο   της   εκπαιδευτικής   πράξης   και  -   σε   θεωρητικό   επίπεδο . Στην   παρούσα   εργασία   θα   αναφερθώ   στο   θεσμικό   πλαίσιο   και   στην   εκπαιδευτική   πράξη   μόνο   στο   βαθμό   που   αυτό   είναι   αναγκαίο   για   την   κατανόηση   των   περαιτέρω   αναλύ - σεών   μου   που   εστιάζουν   στον   λόγο   περί   διαπολιτισμικής   αγωγής   και   εκπαίδευσης   στην   Ελ  - λάδα . Συγχρόνως , όμως , θα   προσπαθήσω    να   σκιαγραφήσω   τις   θεωρητικές   παιδαγωγικές   κατευθύνσεις   που   δεν   έχουν   ακόμη   συζητηθεί   στην   Ελλάδα , αλλά   που   αναπόφευκτα   θα   συ - ζητηθούν   στο   άμεσο   μέλλον , μιας   και   η   μετεξέλιξη   της   ελληνικής   κοινωνίας   σε   πολυπολιτι - σμική   φαίνεται    να   εδραιώνεται . 1.   Κατηγορίες   ανάλυσης   Πριν , όμως , προχωρήσω   στις   επιμέρους   αναλύσεις   κρίνω   σκόπιμο    να   σκιαγραφήσω   τις   δύο   βασικές   κατηγορίες   ανάλυσης   τις   οποίες   θα   χρησιμοποιήσω . α  ) Υπόθεση   του   ελλείμματος    Η   πρώτη   είναι   γνωστή   στη   διεθνή   βιβλιογραφία   ως   « υπόθεση   του   ελλείμματος  »  (deficit hypothesis). Σύμφωνα   με   αυτήν   την    υπόθεση   το   διαφορετικό   πολιτισμικό   κεφάλαιο   των  « μειονοτι - κών » ατόμων , των  « ξένων », που   ζουν   σε   μια   πολυπολιτισμική   κοινωνία   συγκρινόμενο   με   εκείνο   των  «  ντόπιων », ή   αλλιώς   της   κυρίαρχης   ομάδας , κρίνεται   ως   « αποκλίνον »   και   « ελ -  λειμματικό ». Η   εκλαμβανόμενη   ως  « αποκλίνουσα » και  « ελλειμματική » πολιτισμική   διαφορά   πολλές   φορές   εκλαμβάνεται   ως   απειλή   που   πρέπει    να   ελεγχθεί . Ο   έλεγχος   αυτός   επιχειρείται , μετα - ξύ   των   άλλων , μέσω   αντισταθμιστικών   προγραμμάτων   που   οδηγούν   στην   αφομοίωση   του   ξένου  ( όπως   για   παράδειγμα   μέσω   ταχύρυθμων   τμημάτων   εκμάθησης   της   κυρίαρχης   γλώσ - σας   καθώς   και   θεμελιωδών   πολιτισμικών   συμπεριφορών ). Βέβαια , η   λογική   του   ελλείμματος   και   της   συνακόλουθης   αφομοιωτικής   πολιτικής   δεν   οδηγούν   πάντα   στο   επιθυμητό   αποτέλεσμα , επειδή   οι   πολιτισμικές   μειονότητες   συχνά   αντι - στέκονται , αυτοργανώνονται   και   στη   χειρότερη   των   περιπτώσεων   περιχαρακώνονται   στην   παροικία   τους .  β   ) Υπόθεση   της    διαφοράς    Ακριβώς   δε   επειδή   οι   αφομοιωτικές   πολιτικές   οδήγησαν   σε   πολλές   χώρες , όπως   στις   ΗΠΑ , στην   Αυστραλία   και   στις   κεντροευρωπαϊκές   πολυπολιτισμικές   κοινωνίες , σε   περιθω - ριοποιήσεις   και   κοινωνικούς   αποκλεισμούς   αντί   στην   αφομοίωση   και   την   επιδιωκόμενη   ο -   2 μοιομορφοποίηση , κρίθηκε   αναγκαία   η   εγκατάλειψη   της    υπόθεσης   του   ελλείμματος   και   η    υιοθέτηση   της   « υπόθεσης    της    διαφοράς  »  (difference hypothesis). Σύμφωνα   μ ’ αυτή   την    υ - πόθεση   το   πολιτισμικό   κεφάλαιο   των  « ξένων » δεν   κρίνεται   πλέον   ως  « αποκλίνον » και   ως  «  υποδιέστερο », « ελλειμματικό », αλλά   ως   « διαφορετικό ».   Αυτή   η   διαφορετικότητα , η   ετερό - τητα , του  « Άλλου » θα   πρέπει    να   τύχει   σεβασμού , αναγνώρισης   και   αποδοχής   από   τα   μέλη   της   πλειονότητας . Βέβαια   το   αίτημα   του   σεβασμού   και   της   αναγνώρισης   επιδέχεται   πολλές   ερμηνείες , γι ’ αυτό   και   συναντούμε   στην   πράξη   διάφορες   μορφές   διαχείρισης   της   διαφοράς ˙   εκτός   φυσικά   από   εκείνη   που   κινείται   στη   λογική   του   ελλείμματος   και   που   δεν   σέβεται   τη   διαφορά , αλλά   θέλει    να   την   εξαλείψει . 2. Η   θεσμική   διαχείριση   της   διαφοράς   στην   Ελλάδα : Η   πριν   και   μετά   το    νόμο  2413/96 κατάσταση   Στη   συνέχεια   θα   προσπαθήσω    να   σκιαγραφήσω   τη   θεσμική   διαχείριση   της   διαφοράς   στην   Ελλάδα , και   συγκεκριμένα   τις   προσπάθειες   των   ελληνικών   κυβερνήσεων    να   αντιμε - τωπίσουν   θεσμικά   την   πολυπολιτισμική   και   πολυγλωσσική   κατάσταση   που   άρχισε    να   γίνε - ται   αισθητή   ήδη   στα   μέσα   της   δεκαετίας   του  1970 και   που   σήμερα   αποτελεί   πλέον   κανόνα   για   ένα   μεγάλο   αριθμό   σχολείων   σ ’ όλη   την   Ελλάδα . 1   Χρονικά   θα   κατηγοριοποιήσω   τις   αναλύσεις   μου   στην   προ   και   μετά   την   ψήφιση   του    νό - μου  2413/96 περίοδο  ( Η   ελληνική   παιδεία   στο   εξωτερικό , η   διαπολιτισμική   εκπαίδευση   και   άλλες   διατάξεις , ΦΕΚ   124/17-6-96). Η   πριν   την   ψήφιση   του    νόμου  2413/96 περίοδος   θα   μπορούσε    να   χωριστεί , με   τη   σειρά   της , σε   δύο    υποπεριόδους , 1975-1980 και  1980-1995. Στο   δεύτερο   ήμισυ   της   δεκαετίας   του  1970 η   σχετική   εκπαιδευτική   πολιτική   έχει   έναν   έντονο  « προνοιακό » χαρακτήρα . T α  B ασιλικά   και   Προεδρικά   Διατάγματα  (B. Δ . 585/72, Π . Δ . 417/77, Π . Δ . 578/77, Π . Δ . 117/78, Π . Δ . 257/78, Π . Δ . 155/78), αυτής   της   πε - ριόδου   αντιμετωπίζουν   τους   ομογενείς   και   αλλοδαπούς   μαθητές   με   ιδιαίτερη  « επιείκεια » κατά   τις   εισαγωγικές , κατατακτήριες   και   προαγωγικές   εξετάσεις . K  ατά   κανόνα , η   βάση   για   την   εισαγωγή   στη   δευτεροβάθμια   εκπαίδευση   ή   για   την   προαγωγή   από   τάξη   σε   τάξη   είναι   το   οχτώ  (8), αντί   του   δέκα  (10). A  υτή   η   μείωση   των   απαιτήσεων   αφορά   προπάντων   στα   γλωσσικά   μαθήματα   κατά   το   πρώτο   και   δεύτερο   έτος   της   φοίτησης 2 . M ε   την   έναρξη   της   δεκαετίας   του  1980 η   εκπαιδευτική   πολιτική   περνά   σε   μια   δεύ - τερη   φάση . H λογική   της   παροχής   πίστωσης   χρόνου   και   μείωσης   των   απαιτήσεων   συμπλη - ρώνεται   από   τη   λογική   της   λήψης   αντισταθμιστικών   μέτρων . T ο  1980 εγκαινιάζεται   με   σχετική    υπουργική   απόφαση  ( Φ  818-2/Z/4139/20.10.80) ο   θεσμός   των  T άξεων  Y ποδοχής . K  αι   το  1983  νομοθετούνται  (N. 1404/83, αρθ . 45) τόσο   οι  T άξεις  Y ποδοχής  (T.Y.) όσο   και   ο    νέος   θεσμός   των   Φροντιστηριακών  T μημάτων  ( Φ .T.). Στόχος   των  T.Y. και   των   Φ .T. είναι   η   « ομαλή   προσαρμογή   στο   εκπαιδευτικό   σύστημα   της     χώρας    παλιννοστούντων    μαθητών   τέκνων  E   λλήνων    μεταναστών »  (N 1404/83, αρθ . 45) « ή   τέκνων   επαναπατριζόμενων  E   λλήνων »  (N 1894/90, αρθ . 2). H ίδρυση  T.Y. για   μαθητές   που   1   Σύμφωνα   με   δική   μας   μελέτη  ( Δαμανάκης  1997, 49 κ  . ε ) το   ποσοστό   των   παλιννοστούντων   και   αλλοδαπών   μαθητών   στο   Δημοτικό   Σχολείο   ανήρχετο   το   σχολικό   έτος  1994/95 σε  4,6%. Ο   Μ . Δρεττάκης   σε   πρόσφατο   δημοσίευμά   του   στην   κυριακάτικη   Καθημερινή  ( φύλλο  24510/ 18-6-2000) διαπιστώνει   ότι   το   ποσοστό   αυτό   ανήρχετο   το   σχολικό   έτος  1997/98 σε  7,5%. Ο   δε   Ειδικός   Γραμματέας   Παιδείας   Ομογενών   και   Διαπολιτισμι - κής   Εκπαίδευσης    υπολόγισε   ότι   θα   συνεχίσει    να   αυξάνεται   από   τη   μια   λόγω   των   δημογραφικών   εξελίξεων   στο   γηγενή   πληθυσμό   και   από   την   άλλη   λόγω   της   συνεχιζόμενης   αύξησης   των   αλλοδαπών   μαθητών   σε   απόλυτους   αριθμούς . Συγκεκριμένα , σύμφωνα   με   τους    υπολογισμούς   του   ο   αριθμός   των   αλλοδαπών   και   παλιννοστού -  ντων   μαθητών   ανήρχετο   το   σχολικό   έτος  1999/00 σε  74.136 ( ή  11,5%) στο   Δημοτικό   και   σε  25.189 ( ή  6,7%) στο   Γυμνάσιο . 2   Η   επιεικής   αντιμετώπιση   των   μαθητών   μέσα   από   τη   μείωση   των   απαιτήσεων   του   σχολείου   δεν   επιτρέπεται    να   συγχέεται   με   τα   μέτρα  « θετικής   διάκρισης », που   εφαρμόστηκαν   κατά   καιρούς , κυρίως   στον   αγγλοσαξωνι - κό   χώρο .   3 προέρχονται   από   κράτη - μέλη   της  K  οινότητας , καθώς   και   για   τους   λοιπούς   αλλοδαπούς   μα - θητές   ρυθμίζεται   από   το   Π . Δ . 494/83. H στοχοθεσία   των  T.Y. και   των   Φ .T. δεν   αφήνει   περιθώρια   παρερμηνείας . Στόχος   είναι   η   προσαρμογή   των   μαθητών   στο   ελληνικό   εκπαιδευτικό   σύστημα , μέσα   από   την   πα - ροχή   ειδικής   βοήθειας   στα   πλαίσια   των  T.Y. και   των   Φ .T. T ο   μορφωτικό   κεφάλαιο   που   φέ - ρουν   οι   μαθητές   από   την   οικογένειά   τους   και   από   τις   χώρες   προέλευσής   τους   αγνοείται , πα - ρόλο   που   οι   σχετικές    υπουργικές   εγκύκλιοι   και   αποφάσεις  ( βλ  . Γ 1/453/958/6.10.92, Φ 2/378/ Γ 1/1124/8.12.94, Φ EK 930 τβ΄ , 14.12.94) αφήνουν   ανοιχτό   το   ενδεχόμενο   διδα - σκαλίας   της   γλώσσας   της   χώρας   προέλευσης . M ια   ειδική   μορφή   εκπαίδευσης   αποτελούν , τέλος , τα   Σχολεία   Παλιννοστούντων  ( Σ . Π .) που   λειτουργούν   στην  A ττική   και   στη   Θεσσαλονίκη   και   έχουν   ιδρυθεί   σύμφωνα   με   τα   Π . Δ . 435/94 και  369/85 αντίστοιχα . Σ ’ αυτά   τα   σχολεία   φοιτούν   αποκλειστικά   παλιννο - στούντες   μαθητές , παλαιότερα   από   αγγλόφωνες   και   γερμανόφωνες   χώρες , πρόσφατα   όμως  ( από   το  1990 και   μετά ) και   από   ρωσόφωνες  ( περίπτωση   Σ . Π . Θεσσαλονίκης ). T α   Σχολεία   Παλιννοστούντων   βασίζονται , κατά   την   άποψή   μας , σε   μια   λογική   αντί - φαση , επιδιώκουν   την   ένταξη   των   μαθητών   μέσα   από   την   απομόνωσή   τους . K  αι   ενώ   τα   σχολεία   αυτά   θα   μπορούσαν    να   λειτουργήσουν   ως   πόλος   έλξης   και  «  ντόπιων » μαθητών   και    να   αποτελέσουν   πιλοτικά   μοντέλα   δίγλωσσης   εκπαίδευσης   στην  E λλάδα   και , επομένως ,  να   εμπλουτίσουν   το   μονολιθικό   ελληνικό   εκπαιδευτικό   σύστημα , οδηγούνται   από   το   ισχύον   θεσμικό   καθεστώς   τους   σε   απομόνωση . A ξίζει   δε    να    υπογραμμιστεί  - και   μ ’ αυτό   περνούμε   στην   εκπαιδευτική   πράξη - ότι   σε   ορισμένες   περιπτώσεις   οι   μαθητές   των   Σχολείων   Παλιννοστούντων   δεν   διδάσκονται   ούτε   τη   γλώσσα   της   χώρας   προέλευσής   τους . A  υτό   ισχύει   για   παράδειγμα   για   τα   Σ . Π . στη   Θεσσα - λονίκη , στα   οποία   δεν   φοιτούν   πλέον   μαθητές   από   αγγλόφωνες   και   γερμανόφωνες   χώρες , αλλά   από   χώρες   της   πρώην   Σοβιετικής    Ένωσης , και   από   την   Αλβανία . Προφανώς , σε   αντί - θεση   με   την   αγγλική   και   τη   γερμανική   γλώσσα , οι   γλώσσες   των   πρώην   Σοβιετικών   Δημο - κρατιών   και   η   Αλβανική   δεν   δικαιούνται   μια   θέση   στο   ελληνικό   εκπαιδευτικό   σύστημα . T ο   συγκεκριμένο   παράδειγμα   αφήνει    να   διαφανεί   ο   ιεραρχικός   τρόπος   αντιμετώπισης   των   δια - φόρων   γλωσσών   και   πολιτισμών , και   κατά   συνέπεια   και   των   προσώπων   που   είναι   φορείς   τους . Παρόμοιο   παράδειγμα   αποτελούσαν   και   αποτελούν   τα   σχολεία   με   αμιγή   μαθητικό   πληθυσμό   από   παλιννοστούντες   ή / και   αλλοδαπούς   ή   αθιγγάνους . A ξιολογώντας   συνολικά   το   θεσμικό   πλαίσιο   και   την   εκπαιδευτική   πράξη   μέχρι   και   τις   αρχές   της   δεκαετίας   του  1990 μπορούμε    να   καταλήξουμε   στο   συμπέρασμα   ότι   τόσο   το   θεσμικό   πλαίσιο , όσο   και   η   εκπαιδευτική   πράξη   δεν   κινούνται   στο   πνεύμα   της   διαπολιτι - σμικής   προσέγγισης . K  αι   στα   δύο   επίπεδα  ( εκπαιδευτικής   και   πολιτικής   πράξης ) κυριαρχεί   η   λογική   της   « υπόθε - σης    του   ελλείμματος  »   και   των   αντισταθμιστικών   μέτρων . K  αι   στα   δύο   επίπεδα   προτάσσεται   η   ιδία   ταυτότητα   και   απαιτείται   από   τον   άλλο    να   προσαρμοστεί   και    να   την    υιοθετήσει   θυ - σιάζοντας   την   ετερότητά   του .  N  έα   περίοδος  ; H κριτική   που   ασκήθηκε   κατά   καιρούς   στην   παραπάνω   εκπαιδευτική   πολιτική , αλλά   και   τα   διαφαινόμενα   αδιέξοδά   της   οδήγησαν   στο   πρώτο   ήμισυ   της   δεκαετίας   του  1990 σ ’ έναν   έντονο   προβληματισμό , που   με   τη   σειρά   του   οδήγησε   στη   θεσμοθέτηση    νέων   μέτρων . M ε   το    νόμο  2413/96 καθορίστηκε   ο   σκοπός   της  « διαπολιτισμικής   εκπαίδευ - σης » για   τους   παλιννοστούντες   και   αλλοδαπούς   μαθητές   και   θεσμοθετήθηκε   η   ίδρυση   «  Σχολείων    Διαπολιτισμικής     Εκπαίδευσης  ». T ο   άρθρο  34 του    νόμου   ορίζει   ότι : «  Σκοπός    της    διαπολιτισμικής    εκπαίδευσης    είναι   η   οργάνωση   και    λειτουργία   σχολικών    μονάδων   πρωτοβάθμιας    και   δευτεροβάθμιας    εκπαίδευσης    για   την   παροχή   εκπαίδευσης    σε   νέους     με   εκπαιδευτικές   , κοινωνικές   , πολιτιστικές    ή    μορφωτι - κές    ιδιαιτερότητες  ».   4   Κύριο   χαρακτηριστικό   αυτής   της   στοχοθεσίας   είναι   ότι   η   ίδρυση   ειδικών   σχολικών   μονάδων    νομιμοποιείται   μέσα   από   την   επίκληση   της  « πολιτισμικής   ιδιαιτερότητας ». Σ ’ αυ - τό   το   κομβικό   σημείο   θα   επανέλθουμε   παρακάτω , στο   κεφάλαιο  4.2. T α  « σχολεία   διαπολιτισμικής   εκπαίδευσης », τα   οποία   ιδρύονται   με   κοινή   απόφαση   των  Y πουργών   Παιδείας   και  O ικονομικών , μπορούν    να   πάρουν   τις   ακόλουθες   μορφές : α ) M ετατροπή   κοινών   δημόσιων   σχολείων   σε  « Σχολεία   Διαπολιτισμικής   Εκπαίδευσης ». β ) « Πειραματικά   Σχολεία   Διαπολιτισμικής  E κπαίδευσης », τα   οποία    υπάγονται   σε  A  νώτατα  E κπαιδευτικά  I δρύματα . γ )  Ίδρυση    νέων  « Δημόσιων   Σχολείων   Διαπολιτισμικής  E κπαίδευσης ». δ )  Ίδρυση    νέων  «I διωτικών   Σχολείων   Διαπολιτισμικής  E κπαίδευσης ». T α   παραπάνω   σχολεία   μπορούν    να   ιδρυθούν   όχι   μόνο   από   το   κράτος , αλλά   και   « επ  ' ονόματι   οργανισμών   τοπικής    αυτοδιοίκησης   , εκκλησιαστικών   ιδρυμάτων   και   άλλων   φιλαν - θρωπικών   σωματείων    μη   κερδοσκοπικού    χαρακτήρα . Τα   σχολεία   αυτά    μπορεί    να   επιχορηγού - νται   από   το    Λογαριασμό    Ιδιωτικής     Εκπαίδευσης  » (N. 2413, άρθρο  35, παράγραφος  4). O ι   διατάξεις   του    νόμου  2413/96 που   αναφέρονται   στη  « διαπολιτισμική   εκπαίδευση » στην  E λλάδα   αποτελούν   ένα   σταθμό   και   μπορούν    ν ’ ανοίξουν    νέες   προοπτικές   για   μια   κοι -  νή   εκπαίδευση  « γηγενών » και  « αλλοδαπών » στην   Ελλάδα , και   μ ’ αυτή   την   έννοια    να   ε - γκαινιάσουν   μια    νέα   περίοδο . H μετεξέλιξη , για   παράδειγμα , κοινών   σχολείων , στα   οποία   συμφοιτούν   και   συνδιδάσκο -  νται  «  ντόπιοι » και  « ξένοι » μαθητές , σε   σχολεία  « διαπολιτισμικής   εκπαίδευσης » με   ευέλι - κτα , πολυπολιτισμικά   και   πολυγλωσσικά   προγράμματα   είναι   σκόπιμη   και   επιθυμητή . M ια   τέτοια   εξέλιξη   θα   καθιστούσε   την  E λλάδα   πρωτοπόρα   μεταξύ   των   ευρωπαϊκών   χωρών   σε   θέματα   διαπολιτισμικής   εκπαίδευσης . O  νόμος  2413/96 εγκυμονεί , όμως , κι   ένα   μεγάλο   κίνδυνο , την   ίδρυση  « μειονοτικών   σχολείων » καλυμμένα    υπό   τον   μανδύα   της   διαπολιτισμικής   εκπαίδευσης  ( η   οποία   βέβαια   στην   πραγματικότητα   θα   είναι   μειονοτική   εκπαίδευση ). A  ν , για   παράδειγμα , ένα   Δημοτικό   Σχολείο   ή   Γυμνάσιο , με   αμιγή   μαθητικό   πληθυσμό   πα - λιννοστούντων , αλλοδαπών   ή   αθιγγάνων , μετονομαστεί   σε  « σχολείο   διαπολιτισμικής   εκ  - παίδευσης », αυτό   δεν   θα   απαλλάξει   τους   μαθητές   από   την   απομόνωση , την   περιθωριοποίη - ση   και   τον   κοινωνικό   αποκλεισμό . Επίσης , εάν   οι   Πολωνοί   που   ζουν   στο    υποβαθμισμένο   κέντρο   της  A θήνας   ιδρύσουν   ένα  « σωματείο   μη   κερδοσκοπικού   χαρακτήρα », το   οποίο   στη   συνέχεια   θα    νομιμοποιήσει   το   ήδη    υπάρχον   και   μη    νόμιμα   λειτουργούν   σχολείο   τους , αυτό   θα   αποτελεί    νομιμοποίηση   και   πα - γίωση   της   περιθωριοποίησης   και   του   κοινωνικού   αποκλεισμού   μιας   κοινωνικοπολιτισμικής   ομάδας   που   απαριθμεί  80.000-100.000 μέλη . Από   την   άλλη   πλευρά   η   μετατροπή  ( μετονομασία ) ενός   σχολείου   σε   Σχολείο   Διαπολιτισμι - κής   Εκπαίδευσης   που   δεν   συνοδεύεται   από   τις   ανάλογες   αλλαγές   στο   Αναλυτικό   και   Ωρο - λόγιο   Πρόγραμμα , στο   εκπαιδευτικό    υλικό , στο   διδακτικό   προσωπικό , στο   σχολικό   κλίμα , στη   σύνθεση   και   λειτουργία   του   Συλλόγου   Γονέων   και   Κηδεμόνων   δεν   αποτελεί   απάντηση   στα   ζητήματα   που   προκύπτουν   από   την   πολυπολιτισμική   σύνθεση   του   μαθητικού   πληθυ - σμού . Η   θέση   μας   ότι   ο    Νόμος  2413/96 εγκυμονεί   τον   κίνδυνο   μιας  « διαχωριστικής » εκ  - παιδευτικής   πολιτικής   ενισχύεται   και   από   το   γεγονός   ότι   με   τον   ίδιο    νόμο , άρθρο  5, ιδρύεται   το  « Ινστιτούτο   Παιδείας   Ομογενών   και   Διαπολιτισμικής   Εκπαίδευσης » ( ΙΠΟΔΕ ), το   οποίο   θα   λειτουργεί   παράλληλα   προς   το   Παιδαγωγικό   Ινστιτούτο  ( Π . Ι ) και   θα   έχει   ως   αντικείμενό   του   την   παιδεία   των   ομογενών   στο   εξωτερικό   και   την   εκπαίδευση   των   παλλινοστούντων   και   αλλοδαπών   μαθητών   στην   Ελλάδα . Καταλήγοντας   μπορούμε    να    υποστηρίξουμε   ότι   ο    Νόμος  2413/96 εμπεριέχει   αντι - φάσεις , η    υπέρβαση   των   οποίων   είναι   σε   μεγάλο   βαθμό   δυνατή   κατά   την    υλοποίησή   του    Νόμου ˙   μέσα   από   την   ενεργοποίηση   ή   μη   των   διατάξεων   που   εγκυμονούν   τον   κίνδυνο   μιας  
Similar documents
View more...
Search Related
We Need Your Support
Thank you for visiting our website and your interest in our free products and services. We are nonprofit website to share and download documents. To the running of this website, we need your help to support us.

Thanks to everyone for your continued support.

No, Thanks
SAVE OUR EARTH

We need your sign to support Project to invent "SMART AND CONTROLLABLE REFLECTIVE BALLOONS" to cover the Sun and Save Our Earth.

More details...

Sign Now!

We are very appreciated for your Prompt Action!

x